غریبه مواظبش باش که سپردمش به دستت

                                 خدا نخواست قسمت من شه حتی اون خنده^ء تلخش

غریبه نذاری عشقم تو حسرت خنده بمونه

                                ساعت نشه دوازده شب بذاریش تنها تو خونه

غریبه وقتی داری عشق منو بغل میگیری

                                                     ۰۰۰ 

غریبه فکر نکنی ناراضیم یا حسودم

                                   عشق اون مرحمی بود واسه^ء قلب کبودم

غریبه راستی بگم عشق منو چه جور می بوسی

                                                     ... 

الحمدالله الذی هدینا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدینا لله

شکر و سپاس آن ذات پرجلال و جبروت که کنگره عرش کبریائیش بلندتر از آن است که اوهام بندگان بتواند بدانجا رسد و  درود و صلوات بر خاتم رسولان فاتح درهای رحمت و ارشاد و خورشید تابان در زمین و آسمان

به فرموده پيامبر اسلام:

«در ايام روزگارتان،نفحه‏ها و وزشهايى از نسيم لطف الهى است.آگاه باشيد و خود را در معرض آنها قرار دهيد...ان فى ايام دهركم نفحات الا فتعرضوا لها...».

لحظه‏ها خاطره آميزند.

روزها سرشار از آموزش‏اند.

مكانهاى جغرافيايى،تداعى كننده رويدادهاى تاريخى است و ياد آور انسانهاى سازنده تاريخ.

گاهى تاريخ در جغرافيا نهفته است و مكان،در زمان،و گاهى جغرافيا،تاريخ مجسم است. هدف،بركشيدن و بالا بردن و رشد دادن انسان و سوق دادن اوست ‏به آنچه بايد باشد،و بردن به جايى كه بايد برود،و رساندن به جايى كه بايد برسد و توجه دادن انسان به اصل والاى‏«از اويى و به سوى اويى‏».

از ديار ليلى مى‏گذرم،اين ديوار و آن ديوار را مى‏بوسم،علاقه به ديار ليلى دلم را تسخير نكرده است،بلكه آن كسى كه در آن سكونت دارد،مرا مفتون خود ساخته است.

 کعبه مردان نه از آب وگل است
طالب دل شو که بیت الله دل است.

‌پروردگارا عشقت را نصیب ما کن و  دل ما را ز یاد خود غافل مساز.

  الحمد الله ..

حکمت خدا

حال که دیوانه شدم می روی

                         بی سروسامانه شدم می روی
                                              می روی افسانه شدم می روی

نیست کسی مونس تنهاییم
                             وای به حال سر سوداییم
زار چو پروانه شدم می روی
                             تشنه پیمانه شدم می روی
می روی افسانه شدم می روی
                            حال که دیوانه شدم می روی
                                                 بی سروسامانه شدم می روی

که آفتاب صداقت را

                       به میهمانی گل های باغ می آورد

                                      و گیسوان بلندش را به باد ها می داد

                             و دستهای سپیدش را به آب می بخشید

دلم برای کسی تنگ است

که چشمهای قشنگش را

                     به عمق آبی دریای وا گون می دوخت

                                     و شعر های خوشی چون پرنده ها می خواند

 دلم برای کسی تنگ است

که همچو کودکی معصوم

                     دلش برای دلم می سوخت

                                و مهربانی را نثار من می کرد

دلم برای کسی تنگ است

که تا شمال ترین شمال با من رفت

                        و

کسی که بی من ماند

کسی که با من نیست

کسی که ...

دنیا این جوریه دیگه: اگه گریه کنی میگن کم آوردی ، اگه بخندی میگن دیوونست ، اگه دل ببندی تنهات میزارن ،

 اگه عاشق بشی دلتو میشکنن ، با این حال باید لحظه ای را گریست ، دمی را خندید ، ساعتی را دل بست و عمری عاشقانه زیست

آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت
 در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
 خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد
 تنه ای بر در این خانه ی تنها زد و رفت
 دل تنگش سر گل چیدن ازین باغ نداشت
قدمی چند به آهنگ تماشا زد و رفت
مرغ دریا خبر از یک شب توفانی داشت
 گشت و فریاد کشان بال به دریا زد و رفت
 چه هوایی به سرش بود که با دست تهی
پشت پا بر هوس دولت دنیا زد و رفت
 بس که اوضاع جهان در هم و ناموزون دید
 قلم نسخ برین خط چلیپا زد و رفت
 دل خورشیدی اش از ظلمت ما گشت ملول
 چون شفق بال به بام شب یلدا زد و رفت
 همنوای دل من بود به تنگام قفس
ناله ای در غم مرغان هم آوا زد و رفت

رفتنت آغاز ويرانيست ........ حرفش را نزن

ابتدای يک پشيمانيست........حرفش را نزن

گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو

چشمهايم بی تو بارانيست.......حرفش را نزن