آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم
از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم
تقصیر کسی نیست که این قدر تنهاییم
شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم

 

متن پیام وداع از طرف “دعا” دختر 17 ساله ای که در کردستان عراق سنگسار و لگد کوب شد تا جان داد و مرد.

امروز 23 روز از روزی که شما ، مردان فامیل، همسایه ، دوستان و آشنایان مرا به خون کشیدید گذشت.

من روزی به شما سلام گفته بودم و نگاهتان کرده بودم ، نگاهی از سر لطف و همنوع دوستی.

ادامه مطلب

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

---

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

بسیار سفر باید تا پخته شود خامیگر پیر مناجاتست ور رند خراباتیفردا که خلایق را دیوان جزا باشدای بلبل اگر نالی من با تو هم آوازمسروی به لب جویی گویند چه خوش باشدروزی تن من بینی قربان سر کویشای در دل ریش من مهرت چو روان در تنباشد که تو خود روزی از ما خبری پرسیگر چه شب مشتاقان تاریک بود اماسعدی به لب دریا دردانه کجا یابی

صوفی نشود صافی تا درنکشد جامیهر کس قلمی رفته​ست بر وی به سرانجامیهر کس عملی دارد من گوش به انعامیتو عشق گلی داری من عشق گل اندامیآنان که ندیدستند سروی به لب بامیوین عید نمی​باشد الا به هر ایامیآخر ز دعاگویی یاد آر به دشنامیور نه که برد هیهات از ما به تو پیغامینومید نباید بود از روشنی بامیدر کام نهنگان رو گر می​طلبی کامی

---

غزلیات   Home   Browse   Search pattern   Search

تا که بوديم نبوديم کسي
کشته ما را غم بي همنفسي
تا که خفتيم همه بيدار شدند
تا که مرديم همگي يار شدند
قدر آن شيشه بدانيد که هست
نه در آن موقع که افتاد وشکست

مثل شقايق زندگى كن:
كوتاه اما زيبا،

                              مثل پرستو كوچ كن:
                             فصلى اما هدفمند،

                                                           مثل پروانه بمير:
                                                            دردناك اما...عاشق

 

 

 

اينا رو مي‌دونستي؟؟

آيا ميدانستي که زرافه تار صوتي ندارد و لال است و نميتواند هيچ صدايي از خود در آورباشند.

آيا ميدانستي که جنين  .............

ادامه مطلب

هيچ کس اشکي براي ما نريخت هر که با ما بود از ما مي گريخت

 چند روزي هست حالم ديدنيست حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روي زمين زل مي زنم گاه بر حافظ تفاعل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت يک غزل آمد که حالم را گرفت:

 ما زياران چشم ياري داشتيم خود غلط بود آنچه مي پنداشتي

درود

سفر به پايان رسيد و من که به دوران کودکي هاي زيبايم رفته بودم باز هم به دنياي بزرگسالي هايم بازگشتم و اي کاش مي شد در آنجا نزد کودکي هايم مي ماندم نزد آن

هميشه هاي مقدس.

دريغ از اينکه نميتوان در آنجا ماند.

باز هم زندگي جريان دارد باز هم بازگشتم به هميشه ها ي تکرار .

و من نوروز را با شرمندگي هر چه تمام تر بدون هفت سين برپا کردم چون در راه سفر به شهر کودکي ها بودم.

و آرزو مي کنم امسال نويد بخش رهايي هايم باشد

بوي عيدي

 بوي توپ

بوي کاغذ رنگي

 بوي تند ماهي دودي وسط سفره نو

بوي ياس جانماز ترمه مادر بزرگ

با اينا زمستان را سر مي کنم با اينا خستگي مو در مي کنم

شادي شکستن قلک پول

 بوي اسکناس تا نخورده لاي کتاب

 با اينا زمستون را سر مي کنم

 با اينا خستگي مو در مي کنم

باز هم عيد که ديگه فقط ياد آور شيطنت ها وآرزو هاي کودکي است. کودکي که به شوق رفتن خونه مادربزرگ و گرفتن پول نو اون هم پولي که بايد از لاي قرآن برش

مي داشتي تمام وجودم را لبريز از شوق مي کنه. پلو ماهي اول عيد مادر بزرگ شلوغ پلوغي خونه همه در رفت و آمد همه شاد همه يکرنگ...

ما هايي که مي نشستيم دور هم و از عيدي هايي که گرفتيم مي گفتيم و لباس هاي نو همديگر را نشان مي داديم و بعد هم دنبال اين که بريم عيد ديدني تا عيدي بگيريم.

جالبه حالا ديگه عيدي گرفتن را دوست ندارم خيلي وقتها نمي رم عيد ديدني چون عيدي مي دن.

حالا ديگه بوي پلو ماهي هم از خونه مادر بزرگ نمي آد. خونه اي که هميشه روز اول عيد پاتقمون بود. حالا ديگه روز اول پرده هاش پايينه تاريکه. حتي خاک

گرفته است.

دلم براي عيدي هات تنگ شده مي دوني چند ساله لاي کتاب را برام باز نکردي که بهم عيدي بدي؟ شش ساله!!!!

خيلي زياده

براي آدمايي که آخرين عيدي را که مي تونستيم ازت بگيريم و نذاشتن واقعا متاسفم ...

هفتمين عيد را هم بدون حضورت مي گذرونم ولي واقعا سبزي حضورت فراموش نشدنيه.